Ne gemiler yaktım, ne gemiler yaktım. O kadar yandı ki canım sonunda karşıdan baktım. Ne göreyim kendime yıldızlardan daha uzaktım....
Ne kadar uzağız kendimize.. Ya da ne kadar zaman oldu bakmayalı uzağımızdaki bize...
Zaman bizi düşünmeden akıp giderken, bizi bize uzaklaştırdığını fark etmeyeli kaç zaman oldu?
Durup bakmadan ardına kendine uzaklığını göremez, yorgun mu olduğunu bilemezmiş insan.. Dönüp bakarsam benim ben de olmadığımı görmem engeller mi ki yaşamı devam ettirmemi? 
Şimdi bunları okuyan sizlerin -benim hayata sımsıkı sarılmışlığıma kaybımla ara verdiğimi bilmeden- ne bu depresyonist haller dediğinizi duyar gibiyim... Öyle değil işte, hiçbir şey göründüğü gibi değil... İçim delicesine yaşamak isterken, hayatın tam ortasında kalmak isterken yaşayamamış, her şeyi yarım bırakıp gitmiş birinin yaşama olan kini var içimde... Onun kini yokken hem de.. Dönüp bakmayışım bu yüzden.. Yorgunluğumu görmek yerine durmadan koşmam, bu hayata şu an bu kadar küs iken içimdeki yaşam sevgisini görmemek için durmadan, nefes almadan ardıma bile bakmamam bu yüzden... Bu yüzden kelimelerin yetmeyişi, bu yüzden sadece derin bir iç çekmem ve bu yüzden saatlerce yazmak istemem... Kendime kızgınlığım, hayata küskünlüğüm hep ama hep bu yüzden... Yaşamak için bir yalan beklemem...
Yaşamam için bir yalan söyle.. Ölümün varlığını böyle yakından görmüş biri olarak şu hayatta bi şeyleri önemsemem, emek vermem için bana bir yalan söyle... Yüzümü tebessüm ettirecek bana yine yeniden başlamak lazım dedirtecek bir yalan söyle...Küçük, masum, içine hayat sığdıracak bir yalan...
Durmadan koşuyoruz, yaşananları yok gibi sayıp. Doğrusu bu mu bilmiyorum. Acıyı dibine kadar yaşamakla, görmezden gelmeye çalışmak arasında bir fark kalmıyor bazen.
YanıtlaSilDurmadan koşuyoruz, yaşananları yok gibi sayıp. Doğrusu bu mu bilmiyorum. Acıyı dibine kadar yaşamakla, görmezden gelmeye çalışmak arasında bir fark kalmıyor bazen.
YanıtlaSilAcıyı dibine kadar yaşayamadığımızdan bu koşuşturmacalar.. Zamanı durduramamaktan.. Tüm bunlar için de işte böyle dostlar kazanmakla başlayan, başlamaya çalışan başlangıçlar...:)
YanıtlaSilBloğun hayırlı olsun:)anne güncesi çağırdı biz de geldik:) Umuyorum ki zamanla büyüyecek dostluklarımız hem de yalansız:) Paylaştıkça acılar azalacak, mutluluklar çoğalacak.
YanıtlaSilBu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilÇok teşekkür ederim. Paylaşmaya bu kadar ihtiyaçim varken varlığıniz beni bir hayli mutlu etti:)
YanıtlaSilBu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilÇok sevindim o zaman ne diyelim:Hep mutlu günlere birlikte:)
YanıtlaSilUzun soluklu güzel Anlar tanıklı zamanlar o zaman :)
SilUzun soluklu güzel Anlar tanıklı zamanlar o zaman :)
SilBu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil