Farketmeli yaşamı,  zamanı, an'i.. Hissederek, ozumseyerek, içine çekerek yaşamalı hayatı. .. her saniyenin hayattan ömürler götürdüğünu fark ederek yaşamalı. ..
    Zaman geçiyor.  Hayat bizi içine içine çekiyor. . Hayatın sunduğu tabular arasında sıkışıp kalan bizler mal mulk- is guc ikiliemlerinde kaybolup gidiyoruz.. Bize ayrılan zamanı eritiyoruz. .. Silik, ilişik.. Ne zaman hissedecek olsak acıyı derinden, sevinci kalpten can acimizla tekrar kabasindan yaşıyoruz hayatı. . Belki de acidan korkarak. Acı çekme korkusuyla bi çok şeye bulasmayarak, dokunmayarak. Bir olaya, bir zamana, bir cana, bir yüreğe kayıtsız kalarak.

   Kim bilir tokuz belki de acıya. Ondan sarmaz olmuş bizi başkasının yüreğindeki derdi. Belki de pembe umutlar kaybolmaya başladıgindan beri büyümenin sancisiyla göremez olduk güneşi.  Kaç yaşında bıraktık gökte ki yıldızı, otobandan gecen kırmızı arabayi saymayi... En son ne zaman kaldirdik kafamızı bizi her gün izleyen,  her anımiza tanıklık eden baş ucumuzda ki gögun rengine..  Hissederek yaşamalı. .Çeke çeke içine. Hayatımızdaki en büyük eksiklik bu bence...