Değdiği yere kabuk bağlatan cinsten. Kalanlarla devam ettiren. Hadi bir düşünelim var mı bir yara bandımız, Şöyle içimizi ısıtan türden. Dokununca acıya verdiği rahatlıkla içimizi soğutacak olan modelden.
Belki deniz kenarındaki mavi, belki bir su birikintisi sesi, belki de bir alo da gizli. Belki ertelediklerimiz arasında, belki yanibasimizda, ihtiyaç duyduğumuz her an da..
Yara bandım var benim. Kanayanimi görmese de hisseden. Benden daha çok acı çekebilen. Yarama degdiğinde aslında yuregime değen. Yer çekimine karşı koyamadigimda düşmemem için omuz veren. Bir değil ya belki de bunlar. Belki de saymakla bitmeyen.
Yarayi da açan insan, onu saran da. Demis ya şair ' insanın insana ettiğini etmez et, kemige'... Demem o ki birinin ettiğini, diğeri tamir ede!.. Benim de bulaştı dilime bu şiir dili niye:) Sözün özü şu ki dostlar;
Bir yara var içimin derinliğinde büyüklüğünü bilmem , bi de bandı var yaranın acımama izin vermeyen..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder