BURADAYIM!...

         Bugün pazar.. Dinlenmeye zamanımızın olmadığı hayatta, dinlenmek için zaman yaratan gün bana:)   Alalım kahvemizi, çayımızı elimize.. Çekelim havayı içimize. Hele bir de deniz varsa şehrimizde, işte o zaman değmeyin keyfimize....
         Bir çocuğun gözlerinde gördüm umudu bugün.. Gözlerini kırpmadan, içine doldurduğu anlamla bana bakan bir çift kahverengi göz de... Evet evet kahverengi... Anlamını rengine değil, içine yüklediği o gözlerde.. Öyle kocaman. Benim hayatı anlamlandıramıyorum serzenişime kızıp, gözlerine yüklediği serzenişle bana kızan bir çift göz de... Umut saklı o gözlerde.. Hayatın sunduğu bunca kötülüğe, açlığa, ölmeden ölenlere ve ölümlere aldırış etmeden, öyle yaşamı doldurduğu, her şeye inat buradayım işte dediği gözlerinde...
         Buradayım.... Ben de buradayım.. İşte tam kendini aramaya çıktığın yerde.. Dur dur bakma sağa sola.. Tam karşında.. İşte burada.. Tüm benliğimle.. Var oluş sebebimle.. Birinin daha yüreğine dokunmak hevesiyle.. İşte tam bu noktada...
         Uzaklarda arama beni. Bir pazar kahvaltısında.. Kendine ayırdığın o az kala zamanda. Umuda tutunduğun an da. Sen de, için de. Göz bebeğinde.. Gözlerinin takıldığı, gözüm kaldı sanırım dediğin o yerde.. Tüm fizik kurallarına, kimya kuramlarına inat o yerde. Yer çekimine inat, ayakların yere basmayarak yaşamak için bir çift kahverengi göze sığdırılan umuda ihtiyaç duyarak burada, tam karşında....Koca bir tebessümle verecek umudum var sana:)